*/1


Waanzinnige

ervaring

Journalistieke praatjesmakers beweren dat je pas echt weet wat het werk behelst als je met ‘je poten’ in het bluswater hebt gestaan. En ze hebben gelijk, weet nu ook Denise Hereijgers, na een toffe vakantiestage. 

De 29-jarige docente van het Kellebeek College gebruikte de zomerperiode om als vakantiekracht aan de slag te gaan op de locatie Vissershaven. Om vlieguren te maken, zoals ze zelf zegt. ‘Het was zó ontzettend leuk. Ik ga dit iedereen op mijn werk aanraden.’

Ik dacht: laat ik dan het maar meteen goed aanpakken. 
Ik was als eens op Vissershaven geweest, om te onderzoeken of we het gebruik van domotica konden inpassen in de opleiding. Ik was zo onder de indruk van wat ik daar zag dat ik locatiemanager Katja Drost heb gevraagd of ik er stage mocht doen. Ze reageerde heel enthousiast; zo’n verzoek had ze niet eerder gehad.’

In een tijdsbestek van nog geen maand draaide Denise acht volledige diensten. ‘En dat was echt superleuk om te doen. Ik had natuurlijk al enige ervaring in de omgang met cliënten met psychische aandoeningen, maar dat was eerlijk gezegd nooit zo mijn ding. Daar denk ik sinds mijn vakantiewerk op Vissershaven heel anders over. Wat een superlieve mensen allemaal. En wat een bijzondere werkwijze, met die leefcirkels en die vrijheidsgraden. Heel menswaardig, maar ook heel huiselijk. Het oude, treurige beeld van het verpleeghuis met de gesloten afdelingen is volledig weg. Ik heb het als heel bijzonder ervaren.’

WAANZINNIGE ERVARING

Ze komt net kijken, zegt ze zelf. Denise Hereijgers moet ook nog altijd wennen aan het idee dat ze nu zelf voor de klas staat. ‘Mijn vroegere docenten van het Kellebeek zijn nu mijn collega’s. Ik ben daar mijn opleiding begonnen. Niveau 2.’

Daar bleef het niet bij. Hereijgers, geboren en getogen in Stampersgat maar inmiddels een echte Bergse, stoomde door. Eerst de opleiding tot verzorgende, niveau 3. Aansluitend de opleiding tot verpleegkundige, niveau 4. ‘Ik kon op Vrederust als verpleegkundige aan de slag bij GGZ WNB, niet veel later - op hetzelfde terrein - bij SDW. Maar het kriebelde. Ik heb me aangemeld voor de lerarenopleiding bij Fontys in Tilburg met gezondheidszorg en welzijn als specialisatie. Ik ben nu twee jaar gediplomeerd en ik sta dus nu voor de klas.’

Als leerkracht op het Kellebeek is Denise, net als al haar collega’s, verplicht om minstens twee dagen per jaar aan deskundigheidsbevordering te doen. ‘Door de komst van ons eerste kindje schoot dat er aanvankelijk bij in. 

Het vakantiewerk op Vissershaven heeft Denise Hereijgers ook als docent verrijkt. ‘De domitca is al een verhaal op zich, maar ook de omgang en de zorgvraag van mensen met dementie vraagt om specifiek handelen. Het is toch net even anders allemaal. Ik ben geconfronteerd met diverse uitdagingen, zoals grensoverschrijdend gedrag. En dan niet eens agressief gedrag of zo, maar bijvoorbeeld weigeren om te eten of weigeren om medicijnen in te nemen. Ik heb het allemaal weer even kunnen voelen en die ervaring neem ik mee in mijn lessen.’Denise Hereijgers gaat haar collega’s beslist warm maken om haar voorbeeld te volgen. ‘Er zijn docenten die lopen een dag of wat mee met een leerling, maar dit is zoveel puurder. Ik ga het iedereen aanraden. Op deze manier sta je echt weer middenin de zorg. Met je poten in het bluswater, zogezegd. Zo mooi!’

Met je poten in het bluswater, zogezegd. 
Zo mooi!